• localisationul. Krótka 4, 18-520 Stawiski, woj. Podlaskie,
  • telŚwietlica, Biuro GOKiS oraz Biblioteka Miejska w Stawiskach tel: nr. 86 278 52 29
  • openOtwarte: Poniedziałek - Piątek, 8:00 -16:00

A A A

Czy można z pasją rozmawiać o historii Stawisk, a potem spacerować jej śladami po mieście mimo deszczu? Owszem, bo dokładnie tak było podczas wydarzenia „Stawiski Nieznane”, które odbyło się 16 maja w Gminnym Ośrodku Kultury i Sportu w Stawiskach.

Spotkanie miało szczególny charakter również dlatego, że wpisywało się w obchody 600-lecia Stawisk. 

Z okazji Dnia Bibliotekarza spotkała nas przepiękna niespodzianka.

W Gminny Ośrodek Kultury i Sportu w Stawiskach odbyło się wyjątkowe spotkanie przy kawie i utworach księdza Jana Twardowskiego. Inicjatorem wydarzenia był Jerzy Rybicki, który podczas wieczoru grał, śpiewał i zaprezentował wystawę poświęconą historii Stawisk oraz Szkoły Podstawowej w Stawiskach.

Spotkanie stało się piękną okazją do wspomnień nauczycieli i pracowników szkoły — zarówno obecnych, jak i emerytowanych. Były opowieści o dawnych szkolnych latach, codziennej pracy i ludziach, którzy przez lata tworzyli to miejsce. Nie zabrakło uśmiechów, ciepłych rozmów i chwil wzruszenia.

Fotorelacja

Dzisiejsza akcja "Dęby na 600-lecie" to oficjalny początek uroczystych obchodów sześciu wieków dziejów Stawisk. Efektem jest kilkadziesiąt drzew posadzonych na placu i wzdłuż ścieżki spacerowej przy ulicy Łomżyńskiej. W wydarzeniu uczestniczyło liczne grono zaproszonych gości, którym sadzić drzewa dzielnie pomagali uczniowie oraz uzbrojone w grabki przedszkolaki. Dobrego wspólnego działania nie pokrzyżowała nawet kapryśna kwietniowa pogoda, a każdy kto posadził drzewo otrzymał pamiątkowy certyfikat. 

 

- Dziękuję wszystkim osobom i instytucjom zaangażowanym w przygotowanie dzisiejszego wydarzenia. Szczególnie ciepło dzieciom. Dobrze, że jesteście dziś z nami, bo to przecież wy będziecie kiedyś spacerować w cieniu tych drzew. – mówi Agnieszka Rutkowska Burmistrz Stawisk. – Niech posadzone dziś dęby będą świadectwem tego, jak bardzo kochamy tę ziemię. Niech za sto, dwieście, a może nawet kolejnych sześćset lat ktoś wspomni, że posadziliśmy je razem, bo szanujemy tych, którzy byli tu przed nami i myślimy o tych, którzy przyjdą po nas. (...)